mîrifica s.r.l.

  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

nome | name

Share 

Lewis and Short, Latin dictionary

  • mīrĭfĭco, āre, 1, v. a. [id.], to exalt, make wonderful, magnify (eccl. Lat.): mirifica misericordias tuas, Vulg. Psa. 17, 7; 4, 3.

Lewis and Short, Latin dictionary

  • mīrĭfĭcus, a, um, adj. [mirus-facio], causing wonder or admiration, wonderful, marvellous, extraordinary, singular, strange (class.).
  1.  Of persons: voramus litteras cum homine mirifico ... Dionysio, Cic. Att. 4, 11, 1: homo in doctrinis mirificus, Gell. 6, 15, 2.—
  2.  Of things: turris mirificis operibus exstructa, Caes. B. C. 3, 112: pugnae, Cic. Att. 1, 16, 1: convicium, id. ib. 1, 14, 5: voluptas, id. Fam. 3, 11, 3: studium, id. ib. 14, 3, 3: mirificas gratias agere, id. Att. 14, 13, 5: sed te mirificam in latebram conjecisti, id. Div. 2, 20, 47.—Sup., in two forms: mirificissimum facinus, Ter. Phorm. 5, 6, 32: mirificentissima potentia, Aug. Civ. Dei, 18, 42 init.—Hence, adv.: mīrĭfĭcē, wonderfully, marvellously, extraordinarily, exceedingly (class.): delectari, Cic. Ac. 2, 2, 4: dolere id. Att. 2, 19, 1: diligere, id. N. D. 1, 21, 58: laudare, id. Fam. 3, 11, 3: prodesse, Plin. 31, 8, 44, 97.

Cooper, Thesaurus Linguae Romanae et Brittanicae

  • Mirificus, pen. cor. Adicctiuum. Cic.

    Wonderfully done: marnallous. Homo mirificus. Cic. Mirifica indoles virtutis. Cic. Structora carminis mirifica. Ouid.

Inflected Forms

  mirificus wonderful, admirable, marvellous, extraordinary, strange
 mîrifica neutrum nominative plural
 mîrifica neutrum vocative plural
 mîrifica neutrum accusative plural
 mîrificâ feminine ablative singular
 mîrifica feminine nominative singular
 mîrifica feminine vocative singular
You are here: company > Nome | Name